นักเสี่ยงโชค : มาเลเซีย 2557

10250275_10152908721410803_3437846628859380658_n

บางทีฉันก็เรียกตัวเองว่า ‘นักเสี่ยงโชค’
รู้แค่ชื่อสถานีปลายทางก็ดั้นด้นไป
โดยไม่สนใจว่าจะต้องเดินไกลเท่าไหร่ ขึ้นบันไดกี่ขั้น

มีที่ที่จะไป ที่ที่อยากไป
แล้วความทะเยอทะยานอันแรงกล้าก็พาอ้อมโลกไปไกล
ก่อนวกกลับมาเฉลยว่า…
ที่สะสมไมล์มาทั้งหมดนั้นเพื่อให้ขาแข็งแรงจนเดินมาถึงตรงนี้

.
.
.

วันแรกในปีนัง
เหงื่อชุ่มหลังกลางแดดเที่ยง
ใครคนหนึ่งยืนยันว่ายังไม่ต้องพึ่งรถรับจ้าง
ตระเวนหาถนนเลิฟเลนผ่านสัญชาติญาณ
สบตากันด้วยความเชื่อใจแล้วเดินต่อ

“เหนื่อยมั้ย” คนแข็งแรงกว่าหันมาถาม

ฉันยิ้ม “นิดหน่อย แต่ยังไหว… ขอบคุณสกิลเขาช้างเผือก”

เดินบนทางเรียบ
จะไปสู้อะไรกับการไต่ปีนเขาช้างเผือกซึ่งสูงชันได้

คนถามยิ้ม ซับเหงื่อตรงไรผมแล้วพากันเดินต่อ

.
.
.

ชั่วโมงแรกในมะละกาฟ้ามืดสนิท
เสียงนักท่องเที่ยวจอแจออกมาตามตรอกซอกซอย
เราเดินหาที่พักแข่งกับเสียงโครกครากในท้อง
และเป็นการค้นหาผ่านสัญชาติญาณเช่นเดิม

หลังจากหลงทางพอเป็นพิธี
เราเจอที่พักในซอยแรกที่เดินผ่านเลยไป

ได้กลิ่นเชียงคานจากมะละกา

.
.
.

ธันวาคม, มะละกา มาเลเซีย 2557

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s