Backpacking : ปีนัง มะละกา และเงิน 500 ริงกิต

1531623_10152872766215803_7994180047053800212_n

 

ออกจากบ้านด้วยภาษาอังกฤษงูๆ ปลาๆ
และเงิน 500 ริงกิตในกระเป๋า
2 วันในปีนัง 4 วันในมะละกา
เหมือนซินเดอเรลล่านับเวลาถอยหลังรอเที่ยงคืน
ยิ่งเข้าใกล้เส้นแบ่งแดน
แสงจากโลกแห่งความจริงยิ่งส่องจ้าจนต้องหรี่ตา


I can feel home
กลิ่นของ ‘บ้าน’ ชัดขึ้นพร้อมแดดเช้าวันพุธ
ดีเอ็นเอในทุกอณูเซลล์ระริกระรี้เต้นรำ
สัญชาติญาณนักเดินทางดึงดูดเรามา
และสัญชาติญาณบอกให้เรากลับไปเพื่อจะกลับมาใหม่


7 ชั่วโมงใน Melaka Sentral
7 ชั่วโมงบนเก้าอี้รถทัวร์ขนาด 27 ที่นั่ง
5 ชั่วโมงหน้าร้าน WARONG PAK SAMAD ท่ารถเมืองบัตเตอร์เวิร์ธ
5 ชั่วโมงบนรถตู้ที่พยายามลัดเลาะข้ามพรมแดนไทย-มาเลเซีย
สิ่งที่เราทำได้ดีคือการรอคอยอย่างมีความสุข


เงินริงกิตบางส่วนยังถูกเก็บไว้ในกระเป๋า
มันจะนำเรากลับไปอีก


10 ธันวาคม, ด่านสะเดา 2557

Advertisements

ข้ามเส้นแบ่งเวลามาเปลี่ยนที่หายใจ : ปีนัง 2557

10850024_10152861732345803_2222201893310667722_n

ข้ามเส้นแบ่งเวลามาเปลี่ยนที่หายใจ
ตึกหน้าตาเหมือนภูเก็ต
อากาศเหมือนประเทศไทย

ร้านขายโปสการ์ดบอกว่า…
Life is a Journey, not a Destination

ธันวาคม, เกาะปีนัง มาเลเซีย 2557

นักเสี่ยงโชค : มาเลเซีย 2557

10250275_10152908721410803_3437846628859380658_n

บางทีฉันก็เรียกตัวเองว่า ‘นักเสี่ยงโชค’
รู้แค่ชื่อสถานีปลายทางก็ดั้นด้นไป
โดยไม่สนใจว่าจะต้องเดินไกลเท่าไหร่ ขึ้นบันไดกี่ขั้น

มีที่ที่จะไป ที่ที่อยากไป
แล้วความทะเยอทะยานอันแรงกล้าก็พาอ้อมโลกไปไกล
ก่อนวกกลับมาเฉลยว่า…
ที่สะสมไมล์มาทั้งหมดนั้นเพื่อให้ขาแข็งแรงจนเดินมาถึงตรงนี้

.
.
.

วันแรกในปีนัง
เหงื่อชุ่มหลังกลางแดดเที่ยง
ใครคนหนึ่งยืนยันว่ายังไม่ต้องพึ่งรถรับจ้าง
ตระเวนหาถนนเลิฟเลนผ่านสัญชาติญาณ
สบตากันด้วยความเชื่อใจแล้วเดินต่อ

“เหนื่อยมั้ย” คนแข็งแรงกว่าหันมาถาม

ฉันยิ้ม “นิดหน่อย แต่ยังไหว… ขอบคุณสกิลเขาช้างเผือก”

เดินบนทางเรียบ
จะไปสู้อะไรกับการไต่ปีนเขาช้างเผือกซึ่งสูงชันได้

คนถามยิ้ม ซับเหงื่อตรงไรผมแล้วพากันเดินต่อ

.
.
.

ชั่วโมงแรกในมะละกาฟ้ามืดสนิท
เสียงนักท่องเที่ยวจอแจออกมาตามตรอกซอกซอย
เราเดินหาที่พักแข่งกับเสียงโครกครากในท้อง
และเป็นการค้นหาผ่านสัญชาติญาณเช่นเดิม

หลังจากหลงทางพอเป็นพิธี
เราเจอที่พักในซอยแรกที่เดินผ่านเลยไป

ได้กลิ่นเชียงคานจากมะละกา

.
.
.

ธันวาคม, มะละกา มาเลเซีย 2557

Backpacking ปีนังไม่มีแผนที่ : มาเลเซีย 2557

10846309_10152878866195803_6820457636762132484_n

ปีนังไม่มีแผนที่
นักเดินทางเหงื่อชุ่ม
หัวใจเป็นอิสระ
กดปุ่ม Pause ทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง

ข้ามเส้นแบ่งเขตเมือง
นาฬิกาเดินเร็วไป 1 ชั่วโมง
หายใจช้าลง
กางปีกและเลือกกิ่งไม้ที่ชอบ

.
.
.

“จะไปไหนบ้าง” แม่ถามถึงแผนการเดินทาง

“ไปผจญภัย ตังค์หมดเมื่อไหร่ก็กลับ” ลูกสาวตอบ

ไม่ได้กวน แต่มันคือการเดินทางแบบไม่มีแผน

.
.
.

ปีนังเหมาะกับการเดินเที่ยวกลางวัน
เมืองที่คึกคักสู้แดด
และมีโปสการ์ดเป็นสินค้า OTOP

ศิลปะบนผนังซุกซ่อนอยู่ในหลืบซอย
ข้าวของแพง ที่พักแพง
ใครสักคนแอบเขียนเติมลงไปในสมุดบันทึกว่า ‘คนรักราคาถูก’
ช่างหยามหยันหัวใจสิ้นดี!

หลับตาเห็นภาพสาวอินเดียสวมมินิสเกิร์ตยืนพิงรถเก๋งรุ่นเก่า
มือขวาคีบบุหรี่อัดเข้าปอดแล้วพ่นควันออกมาเป็นสาย
บรรยากาศรอบข้างเปลี่ยวดาร์ก
‘เหมือนในหนัง’
เราเห็นฉากนี้ตอนที่เดินจาก Love Lane ลัดเลาะถนน Muntri ไปกินข้าวมื้อค่ำ

.
.
.

พรุ่งนี้ไปไหนดี?

ไม่รู้…

รู้แต่ว่าต้องเปลี่ยนที่พักให้ราคาถูกลงเพื่อจะเที่ยวให้ได้นานขึ้น

.
.
.

ธันวาคม, ปีนัง 2557