Backpacking : ปีนัง มะละกา และเงิน 500 ริงกิต

1531623_10152872766215803_7994180047053800212_n

 

ออกจากบ้านด้วยภาษาอังกฤษงูๆ ปลาๆ
และเงิน 500 ริงกิตในกระเป๋า
2 วันในปีนัง 4 วันในมะละกา
เหมือนซินเดอเรลล่านับเวลาถอยหลังรอเที่ยงคืน
ยิ่งเข้าใกล้เส้นแบ่งแดน
แสงจากโลกแห่งความจริงยิ่งส่องจ้าจนต้องหรี่ตา


I can feel home
กลิ่นของ ‘บ้าน’ ชัดขึ้นพร้อมแดดเช้าวันพุธ
ดีเอ็นเอในทุกอณูเซลล์ระริกระรี้เต้นรำ
สัญชาติญาณนักเดินทางดึงดูดเรามา
และสัญชาติญาณบอกให้เรากลับไปเพื่อจะกลับมาใหม่


7 ชั่วโมงใน Melaka Sentral
7 ชั่วโมงบนเก้าอี้รถทัวร์ขนาด 27 ที่นั่ง
5 ชั่วโมงหน้าร้าน WARONG PAK SAMAD ท่ารถเมืองบัตเตอร์เวิร์ธ
5 ชั่วโมงบนรถตู้ที่พยายามลัดเลาะข้ามพรมแดนไทย-มาเลเซีย
สิ่งที่เราทำได้ดีคือการรอคอยอย่างมีความสุข


เงินริงกิตบางส่วนยังถูกเก็บไว้ในกระเป๋า
มันจะนำเรากลับไปอีก


10 ธันวาคม, ด่านสะเดา 2557

Advertisements

นักเสี่ยงโชค : มาเลเซีย 2557

10250275_10152908721410803_3437846628859380658_n

บางทีฉันก็เรียกตัวเองว่า ‘นักเสี่ยงโชค’
รู้แค่ชื่อสถานีปลายทางก็ดั้นด้นไป
โดยไม่สนใจว่าจะต้องเดินไกลเท่าไหร่ ขึ้นบันไดกี่ขั้น

มีที่ที่จะไป ที่ที่อยากไป
แล้วความทะเยอทะยานอันแรงกล้าก็พาอ้อมโลกไปไกล
ก่อนวกกลับมาเฉลยว่า…
ที่สะสมไมล์มาทั้งหมดนั้นเพื่อให้ขาแข็งแรงจนเดินมาถึงตรงนี้

.
.
.

วันแรกในปีนัง
เหงื่อชุ่มหลังกลางแดดเที่ยง
ใครคนหนึ่งยืนยันว่ายังไม่ต้องพึ่งรถรับจ้าง
ตระเวนหาถนนเลิฟเลนผ่านสัญชาติญาณ
สบตากันด้วยความเชื่อใจแล้วเดินต่อ

“เหนื่อยมั้ย” คนแข็งแรงกว่าหันมาถาม

ฉันยิ้ม “นิดหน่อย แต่ยังไหว… ขอบคุณสกิลเขาช้างเผือก”

เดินบนทางเรียบ
จะไปสู้อะไรกับการไต่ปีนเขาช้างเผือกซึ่งสูงชันได้

คนถามยิ้ม ซับเหงื่อตรงไรผมแล้วพากันเดินต่อ

.
.
.

ชั่วโมงแรกในมะละกาฟ้ามืดสนิท
เสียงนักท่องเที่ยวจอแจออกมาตามตรอกซอกซอย
เราเดินหาที่พักแข่งกับเสียงโครกครากในท้อง
และเป็นการค้นหาผ่านสัญชาติญาณเช่นเดิม

หลังจากหลงทางพอเป็นพิธี
เราเจอที่พักในซอยแรกที่เดินผ่านเลยไป

ได้กลิ่นเชียงคานจากมะละกา

.
.
.

ธันวาคม, มะละกา มาเลเซีย 2557